Ο φόβος της κενότητας

«Θα πρέπει λοιπόν να καταλάβεις τη δική μου αντίληψη για τη φώτιση. Είναι απλώς το να είσαι συνηθισμένος, υγιής, συνειδητός, ολόκληρος. Κάθε νους αναζητά το ασυνήθιστο.

Αυτό ακριβώς είναι το εγώ: Πάντοτε προσπαθεί να είναι κάτι ιδιαίτερο, πάντοτε φοβάται να είναι ένα τίποτα, πάντοτε φοβάται την κενότητα, πάντοτε προσπαθεί να γεμίσει το εσωτερικό κενό με τα πάντα και με οτιδήποτε. Κάθε ανθρώπινο ον αναζητά το ασυνήθιστο κι αυτό προκαλεί δυστυχία. Αυτό δεν είναι εφικτό.

Η ίδια σου η φύση είναι το τίποτα. Το ίδιο το υλικό από το οποίο είσαι φτιαγμένος είναι το μη είναι. Όσο κι αν προσπαθείς, δεν θα πετύχεις ποτέ. Ακόμη και οι Αλέξανδροι αποτυγχάνουν. Δεν μπορείς να είσαι ένας κάποιος, επειδή αυτό δεν είναι εφικτό από την ίδια τη φύση των πραγμάτων. Μπορείς να είσαι μόνο ένας κανένας.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ



Σαν άνθρωποί έχουμε μια τάση προς τα μπρός, μια κίνηση μπροστά. Ο λόγος που μπορεί να συμβαίνει αυτό είναι η δίψα για γνώση που μας χαρακτηρίζει ή πολύ πιο απλά η αναζήτηση της αλήθειας . Όμως είμαστε σιγουροί για το τι "γνωρίζουμε";;

Η προέλευση της λέξης γνωρίζω είναι το αρχαίο γιγνώσκω όμως απο αυτ΄την την λέξη βγαίνει και ένα ουσιαστικό , η γνώμη . Μήπως λοιπόν έχουμε μια γνώμη για τα πράγματα που μελετάμε ή απλώς τα βλέπουμε απο μία ματιά; Μήπως η αναζήτηση της αλήθειας ειναι μια βόλτα σε ένα σκοτεινό σοκάκι χωρίς φως;

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΥΤΟΣ...

Ο κόσμος αυτός, ο εμπορικός, πλανιέται σε ένα γαλαξία εικονικό, άνθρωποι μανιακοί μονίμως σε πανικό, δήθεν συγγραφείς, ποιητές ιλλουστρασιόν, κουλτουριαραίοι ελιτιστές, γράφουν κατόπιν εορτής για ένα κόσμο ψεύτικο, τα χείλη τους στάζουν αποφθέγματα, απείρου χάους, τίποτα να χρησιμεύει, τίποτα διδακτό, νεοσοφιστές διπρόσωποι με γλώσσα αποδημητικών πτηνών, περπατούν με αυλοκόλακες και συνουσιάζονται πνευματικώς με αγνώμονες και δη ημιμαθείς, γυρνώντας σπίτι τους και με ύφος σαρδόνιο, μετρούν την δύναμη τους με τα χειροκροτήματα, δεν είναι τίποτε άλλο από μορφώματα της κρίσης.

Η ατομική φιλοσοφία και ο διαμορφωτής της: ο Δημόκριτος

Δημόκριτος. Μέγας φιλόσοφος της αρχαιότητος. Ο πρώτος που επινόησε την ατομική θεωρία, ή την δέχτηκε από το δάσκαλό του Λεύκιππο, για να τη διαμορφώσει και να την επεκτείνει σε όλα τα φυσικά φαινόμενα, θεμελιώνοντας τη θεωρία επιστημονικά και ανοίγοντας τις πύλες στις Φυσικές επιστήμες.

Πίστευε ότι η ύλη αποτελείτo από αδιάσπαστα, αόρατα στοιχεία, τα άτομα. Επίσης ήταν ο πρώτος που αντιλήφθηκε ότι ο Γαλαξίας είναι το φως από μακρινά αστέρια. Ήταν ανάμεσα στους πρώτους που ανέφεραν ότι το σύμπαν έχει και άλλους "κόσμους" και μάλιστα ορισμένους κατοικημένους. Ο Δημόκριτος ξεκαθάριζε ότι το κενό δεν ταυτίζεται με το τίποτα ("μη ον"), είναι δηλαδή κάτι το υπαρκτό.

Η έννοια της αρετής στη Φιλοσοφία του Αριστοτέλη

Ποια η συσχέτιση της ηθικής και της πολιτικής θεωρίας του Αριστοτέλη όσον αφορά την έννοια της αρετής

     

Σε τι διαφέρει η έννοια του Αριστοτέλη από την αντίστοιχη του Πλάτωνα

     

Η έννοια της αρετής ως κεντρικός πυρήνας της πολιτικής και ηθικής φιλοσοφίας του Αριστοτέλη

Για να κατανοηθεί πως αντιλαμβάνεται ο Αριστοτέλης την ηθική του φιλοσοφία θα πρέπει να εξετάσουμε τις ηθικές αρετές αφού αυτές αποτελούν την ηθική ουσία του ανθρώπου.

Ο φιλόσοφος ορίζει την αρετή ως εξής. «Έστιν άρα η αρετή έξις προαιρετική εν μεσότητι ουσα τη προς ημας ,ωρισμένη λόγω και ω αν ο φρόνιμος ορίσειεν».

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΥΠΝΩΣΗΣ, ΚΑΙ ΝΟΗΤΙΚΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ

Στο παρακάτω βίντεο θα δείτε τον τρόπο που ο Derren Brown προγραμματίζει το υποσυνείδητο, χωρίς καν το θύμα να συλλαμβάνει τι μηνύματα του έχουν περαστεί.

Αυτό συμβαίνει και σε σας κάθε μέρα. Τηλεόραση, βίντεο, διαφήμιση κτλ. Σε μια συνομιλία με κάποιον είναι πολύ εύκολο, για έναν έμπειρο υπνωτιστή ή έναν πολιτικό σαν τον ΟΜΠΑΜΑ να σας περάσει όποια μηνύματα θέλει. Ίσως χθες είδατε και ακούσατε τον κ. ΟΜΠΑΜΑ όταν μιλούσε για το πόσο σπουδαίος ήταν ο Μαντέλα και ο θάνατος του ήταν ίσως ότι χειρότερο που πέρασε η Αφρική και ολόκληρος ο κόσμος.

Η αξία της φιλοσοφίας

Πρέπει λοιπόν να μην επιτρέπουμε το ελεύθερο παιδί να μην ακούει και μην παρακολουθεί όλα τ’ άλλα τα αποκαλούμενα εγκύκλια μαθήματα, αλλά αυτά μεν να τα μαθαίνει επιτροχάδην, έτσι που να πάρει μια γεύση (διότι είναι αδύνατο το τέλειο σε όλα), με τη φιλοσοφία όμως (πρέπει) να ασχολείται σοβαρά. Και μπορώ βέβαια με μια εικόνα να κάνω παραστατική τη γνώμη μου' όπως δηλαδή είναι καλό να περιηγηθεί κάποιος πολλές πόλεις, χρήσιμο όμως είναι να κατοικήσει στην άριστη... Ακόμη, ο Βίων ο φιλόσοφος με χαριτωμένο τρόπο έλεγε ότι, όπως οι μνηστήρες, επειδή δεν μπορούσαν να πλησιάσουν την Πηνελόπη συνευρίσκονταν με τις υπηρέτριες της, έτσι και οι αδυνατούντες να φθάσουν τη φιλοσοφία, ματαιοπονούν σε άλλα μαθήματα μηδαμινής αξίας. Γι’ αυτόν το λόγο επιβάλλεται να καταστήσουμε τη φιλοσοφία ένα είδος συγκεφαλαίωσης της υπόλοιπης παιδείας.

Χρόνος; Ποιός απ όλους;

Χρόνος Κβαντικός, Γραμμικός, Φρακταλικός, Απειρος, Στατικός. Χρόχος δημιουργικός, χρόνος για χάσιμο, για πέταμα, χρόνος υπαρκτός ή ανύπαρκτος. Τι είναι τελικά ο χρόνος;

Ο Χρόνος υπάρχει πάντα όπου υπάρχει η λέξη “υπάρχει” και “πάντα”. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως υπάρχει πάντα.

Αυτές οι δύο λέξεις, “υπάρχει” και “πάντα” αλλά και οι λέξεις γενικότερα κάνουν τον χρόνο στην γραμμική του μορφή να υπάρχει. Ο κόσμος των λέξεων και των σκέψεων αλλά και ο τρόπος που τα χρησιμοποιούμε κάνουν τον χρόνο να υπάρχει. Άλλωστε αυτές είναι που δημιουργούν και τον χρόνο και τον χώρο.

Κατά τον Heidegger, ο χρόνος δεν είναι ένα πράγμα υπάρχον, αλλά μια εκτύλιξις η οποία γίνεται εις την ενότητα των κινήσεών της. Η κριτική της εννοίας του χρόνου είναι ανάλογος προς την του χώρου. Ο απόλυτος χρόνος, ανεξάρτητος μεταβλητών, είναι φανταστικός και παράλογος. Η κριτική του φαινομενικού χρόνου κατά τον Λεϊβνίτιο είναι όμοια προς την του χώρου.

Ενσυνείδητη ΔΙΑ - κριση

Η χαρά και η θλίψη όλων των συν-αισθημάτων δεν ανήκει σε Εμάς. Είναι γνώρισμα των ελαττωμάτων που είναι κυρίαρχα μέσα μας. Κάθε πράξη που τελείται τους δίνει το γνώρισμα της χαράς όταν τα θρέφεις ή της λύπης όταν τα θίγεις! Η Ψυχή είναι αθέατος θεατής της δράσης μας.

Φωνάζει απελπισμένα να ακουστεί μέσα από τα πέπλα του εφήμερου, μα δεν ακούμε την Φωνή της ,

παρά μόνο σαν βοτσαλάκι που το χτυπάει το κύμα ταξιδεύει για να βρει τον προορισμό της!!!

Σε έναν κόσμο που βασιλεύει η διττότητα είναι προφανές ότι θα υπάρχει η έννοια της διάκρισης , της σύγκρισης και του διαχωρισμού των πραγμάτων.

Η Αρμονία του Χάους Δημιουργεί

Αν δοκιμάσεις να προκαλέσεις το σύστημα θα δεις πως οι αντίπαλοι

δεν είναι αυτοί που πιστεύεις πως έχουν κάποια δύναμη και είναι η ηγεσία μιας ομάδας,

αλλά εσύ που είσαι πρόθυμος να δώσεις 10 εκεί που θέλεις να δώσεις 0,

για να είσαι μέλος αυτής της ομάδας και να πάρεις ένα μερίδιο από την δύναμη της.

Αντιδράς έτσι γιατί έχεις επίγνωση της αδυναμίας σου και θέλεις μερίδιο δύναμης.

Αυτό είναι συνεργία είναι αυτοματισμός, είναι άλλος ένας παγ(ι)ωμένος –ισμος..

Η Δύναμη ως ιδέα αποτελεί μια σημαντική έκφραση του “εγώ” του ανθρώπου, μια ασήμαντη ιδέα να θέλει να επιβληθεί στους άλλους ανθρώπους και ταυτόχρονα να είναι συνδεδεμένος μαζί τους, μα και να έχει την συμφωνία τους. Την εποχή που ο Homo Sapiens ζούσε σε μικρές ομάδες η δύναμη δεν είχε και πολύ σημασία, κάθε άτομο μπορούσε να ασκεί άμεση επιρροή σε όλη την ομάδα. Οι μεγάλες κοινωνίες όμως δυσκόλεψαν πάρα πολύ την επιρροή ενός ανθρώπου στο σύνολο. Όταν οι άνθρωποι άρχισαν να οργανώνονται σε κοινωνίες προσπάθησαν να ισορροπήσουν την ανάγκη του Ατόμου για ελευθερία και δημιουργικότητα.

Πόσο αμφιβάλεις γι αυτά που ξέρεις, που βλέπεις, που ακούς;

«Η αμφισβήτηση οδηγεί στην αναζήτηση, η αναζήτηση στην αλήθεια»

Αλμπεραντ Πίτερ

«Μη γίνεις μέλος του επιστημονικού συλλόγου,

οι πιο σοφοί όταν μαζεύονται σε συλλόγους γίνονται χυδαίοι μικροαστοί»

Πυθαγόρας

Πως ξέρεις ότι γνωρίζεις τα πράγματα που γνωρίζεις; Αν δεν απαντήσεις «απλά τα ξέρω» αυτό που απομένει τι είναι; Πως ξέρεις το οτιδήποτε αν στην πραγματικότητα δεν γνωρίζεις το οτιδήποτε; Το γνωστό κρέμασμα από μια κλωστή έχει την τάση να γέρνει την ζυγαριά προς την λογική. Υπήρξε ένας άνθρωπος που είπε «Σκέφτομαι άρα υπάρχω» κι αυτό σε βάζει να σκέφτεσαι περίπου σαν το «η κότα έκανε το αυγό η το αβγό την κότα;» Με αυτό τον τρόπο ο Ντεκάρτ προτίμησε την λογική πηγή, αντί της θεϊκής πηγής της γνώσης. Ο Ντεκάρτ έφτασε σε αυτή του την διαπίστωση κάνοντας ένα πείραμα πάνω στην ριζοσπαστική αμφιβολία, δηλ. στο να ανακαλύψει αν υπήρχε κάτι για το οποίο να μπορούσε να είναι σχετικά σίγουρος, κάτι για το οποίο δεν θα μπορούσε να αμφιβάλει.

Η έννοια του Φιλοσόφου στον Πλάτωνα και στον Αριστοτέλη

Για την έννοια του φιλοσόφου, πολλοί ορισμοί έχουν δοθεί ανάλογα με την προέλευση και την εποχή που διατυπώθηκαν, αλλά όλοι εμπεριέχουν ένα κοινό σημείο: τη σοφία. Ο Πυθαγόρας διακήρυξε ότι πραγματικά σοφός είναι μόνο ο θεός και ο ίδιος είναι φιλόσοφος επειδή αγαπάει τη σοφία. Ο Πλάτωνας στο Συμπόσιο ορίζει το φιλόσοφο ως το άτομο που αμφισβητεί τον εαυτό του, εξ’ αιτίας του συναισθήματος ότι “δεν είμαστε αυτό που θα έπρεπε να είμαστε” και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι φιλόσοφος είναι αυτός που επιθυμεί τη σοφία. Για τους στωικούς, ο φιλόσοφος έχει συνείδηση της μη-σοφίας του, επιθυμεί τη σοφία, στην οποία μπορεί να φτάσει μόνο με μια αιφνίδια και βίαιη αλλαγή. Ακόμα και σήμερα, αν ανατρέξουμε σε ένα λεξικό στο αντίστοιχο λήμμα θα βρούμε ότι φιλόσοφος είναι «ο φίλος της σοφίας, το πρόσωπο που αγαπά τη γνώση και την έρευνα».

Η Φυλή των Υπαλλήλων

Είσαι Ελεύθερος και παρέδωσες την Ελευθερία σου, Είσαι Αθάνατος, μα πας και πεθαίνεις, όλη η Αφθονία του Σύμπαντος είναι δική σου και συ δουλεύεις σαν σκλάβος, Δεν έχεις ανάγκη από κανένα και τίποτα, αλλά εσύ οργανώνεσαι σε ομάδες, δουλειές, κόμματα, συλλόγους. Τι επιτέλους Είσαι; Τι στο καλό Κάνεις; Μόνο με την Σκέψη σου μπορείς να φτιάξεις -και φτιάχνεις-Σύμπαντα και Κόσμους και συ δεν μπορείς να φτιάξεις την δουλειά σου, την ζωή σου.

Έπαψες να είσαι Άνθρωπος και έγινες υπάλληλος. Δεν είσαι πλέον ζωντανός, είσαι ήδη νεκρός, απλά είναι θέμα χρόνου να υλοποιηθεί και να το καταλάβεις. Έπαψες να είσαι άνθρωπος, έγινες Υπάλληλος, έγινες η Μαριονέτα της Ζωής.

Δεν είμαστε μόνο για εδώ

Και ο πιο ταπεινός άνθρωπος, ο έσχατος, ο ξεχασμένος, ο ανήμπορος, εκείνος που μιλάει και οι ισχυρότεροι αποστρέφουν το βλέμμα φοβούμενοι μην χάσουν χρόνο είναι ό,τι πιο πολύτιμο διαθέτει το θησαυροφυλάκιο της εμπειρίας της περιπέτειας του είδους μας. Αρκεί να έχει φρενάρει κάποια στιγμή την ξέφρενη κούρσα του μυαλού του, να έχει καταλαγιάσει ως έδει την μάνητα της ανάγκης για να σκεφτεί, έπειτα να νιώσει και τέλος να ΕΙΝΑΙ.

Αυτός, ο ασήμαντος γίνεται η καρδιά του κόσμου ολόκληρου όταν έχει έρθει σε επαφή με τα

έγκατα της ύπαρξής του και βρεθεί σε θέση να διαμηνύσει στην πόλη και την πλάση τι σημαίνει να ζεις και να υπάρχεις. Αξίζει αληθινά αυτή η αίσθηση. 

Η Δύναμη των Σκεπτομορφών

Η σκέψη εκφράζεται μέσω του νου δίνοντας στα λόγια χρώμα, ύφος, βαρύτητα.

Οι σπόροι έμπνευσης, οι μεγάλες ιδέες, οι ανώτερες συλλήψεις ενυπάρχουν στην έκφραση της Δημιουργίας μέσα σε έναν Ενεργειακό Ωκεανό, περιπλανώμενες στο Σύμπαν ελεύθερες, πρόσφορες για χρήση από όλους μας.

Εάν χρησιμοποιούμε την ανώτερη έκφραση της ύπαρξής μας, αυτό που πολλές φορές αποκαλέσαμε Ανώτερο Εαυτό, μέσω της δημιουργικής μας φαντασίας και της αγάπης για την εξέλιξη, τότε οι συλλήψεις των σκέψεών μας θα μπορούν να δομούν δημιουργικές σκεπτομορφές από το επίπεδο των Ανώτερων Κόσμων εκφράζοντάς τες στον κόσμο των συνανθρώπων μας.

Η φιλοσοφία του κοινοβουλευτισμού

Στο πολίτευμα αυτό, που γεννήθηκε στη Αγγλία, βασίζεται στο αξίωμα ότι το κράτος είναι μία θεϊκή /πνευματική οντότητα που δεν ταυτίζεται με το σύνολο των πολιτών όπως ισχύει στην αρχαιοελληνική Δημοκρατία. Δηλαδή είναι, Κράτος ≠ Πολίτες

Η θεϊκή οντότητα του Κράτους ονομάσθηκε από τον Άγγλο φιλόσοφο Τόμας Χόμπς (1588- 1673) Λεβιάθαν. Συνεπώς στον Αγγλοσαξονικό Κοινοβουλευτισμό ίσχυε: Κράτος = Λεβιάθαν

Η φιλία και ο έρωτας κατά τον Επίκουρο

Οι φίλοι και η φιλοσοφία είναι οι δύο μεγαλύτεροι πόροι, που θα μας επιτρέψουν να ζήσουμε τη ζωή με σιγουριά και δίχως άγχος. Κι ίσως το καλύτερο απ’ όλα θα ήταν να είχαμε φίλους με τους οποίους να μοιραζόμασταν την επικούρεια φιλοσοφία μας, πολλοί επικούρειοι ζούσαν σε μικρές επικούρειες κοινότητες, όπως οι μαθητές του Πυθαγόρα σε παλιότερους καιρούς.

Αυτές οι κοινότητες είχαν ως πρότυπό τους τον Κήπο που ίδρυσε ο Επίκουρος σ’ένα προάστιο της Αθήνας. Λίγα πράγματα ξέρουμε για την οργάνωση αυτών των κοινοτήτων, πέρα από το ότι δεν απαιτούσαν από τα μέλη να προσφέρουν την περιουσία τους (σε αντίθεση με τους πυθαγόρειους και κάποιες σύγχρονες θρησκευτικές οργανώσεις και μοναστήρια), και το ότι γίνονταν σ’αυτές κανονικά μαθήματα και συζητήσεις πάνω στην επικούρεια φιλοσοφία.

Πνευματικότητα

Πνευματικότητα είναι όποια διαδικασία καθορίζει και αναπτύσσει το πνεύμα του κάθε ατόμου. Αυτές οι διαδικασίες περιλαμβάνουν: την πίστη σε μια δύναμη μεγαλύτερη από τον εαυτό μας, την αίσθηση της αλληλεξάρτησης με όλα τα ζωντανά πλάσματα, την ανάπτυξη της προσωπικότητας μας και τη συνειδητοποίηση του σκοπού και του νοήματος της ζωής μας. Η πνευματικότητα είναι ο τρόπος να βρούμε το νόημα, την ελπίδα, την γαλήνη και την εσωτερική ειρήνη στη ζωή μας. Πράξεις όπως η καλοσύνη, η ανιδιοτέλεια, ο αλτρουισμός είναι όλα χαρακτηριστικά της πνευματικότητας.

Έχεις επιλέξει όλα όσα ζεις..

Έχεις επιλέξει όλα όσα ζεις... Γι' αυτό τα ζεις κι ας μη σ΄ αρέσουν. Δεν Συμφωνείς με Επίγνωση και δεν διαθέτεις την απαιτούμενη ΕΝΕΡΓΕΙΑ για να το κάνεις αυτό, Αν πάψεις να Συμφωνείς, τότε ο κόσμος σταματά να υπάρχει. Don Juan Matus

Τοις εγρηγορόσιν ένα και κοινόν κόσμον είναι, των δε κοιμωμένων έκαστος εις ίδιον αποστρέφεσθαι

(Για τους ξύπνιους υπάρχει ένας και ο ίδιος κόσμος,ενώ οι κοιμισμένοι στρέφονται ο καθένας σε ένα δικό του, υποκειμενικό κόσμο). ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

Ο σοφός στη δυσκολία φαίνεται

Η ευτυχία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η χρήση της Αρετής στην ελπίδα και τη δυστυχία. Πρέπει, πραγματικά, να θεωρείται ο πιο άτυχος των ανθρώπων εκείνος που δεν έχει μάθει πως να αντέχει τη δυστυχία.

Κανένα ανθρώπινο ατύχημα δεν πρέπει να είναι απρόσμενο από εκείνους που είναι προικισμένοι με διάνοια. Να αντιμετωπίζεις τις ατυχίες σου με δύναμη και πολλή αξιοπρέπεια. Μη βλασφημείς και μην παραπονιέσαι αν η τύχη δεν σε έχει ευνοήσει, ή αν τα πράγματα έχουν πάει στραβά. Αυτά μόνο τείνουν να κάνουν τα πράγματα χειρότερα και όχι να τα βελτιώσουν. Σταμάτησε τα δάκρυά σου, διαφύλαξε την ηρεμία σου και κάνε ότι περνάει από το χέρι σου για να επανορθώσεις. Είναι μεγάλο πράγμα να είσαι σοφός εκεί όπου οφείλεις, σε καταστροφικές συνθήκες.